Ετικέτες

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Μια γιορτή για το παιδικό βιβλίο, 14 Φεβρουαρίου… International Book Giving Day στο 10ο Νηπιαγωγείο Ηρακλείου!



Κι ήταν γεμάτη η σημερινή μέρα… γεμάτη γιορτή που έκανε το σχολείο μας ακόμα πιο πολύχρωμο και ακόμα πιο γελαστό. Από το πρωί είχαμε όρεξη να φτιάξουμε βιβλία μόνοι μας αφού πια καταλάβαμε πως είναι… πολύ εύκολη δουλειά. 

Παίρνεις λίγες κόλλες χαρτί Α4 τις διπλώνεις στη μέση και αφού βρεις τον τίτλο και  την ιστορία μπορείς  μόνος σου και να την εικονογραφήσεις. Το  μόνο δύσκολο ήταν πως χρειαζόταν και κείμενο αλλά τελικά εύκολο ήταν  και αυτό. 

Μικροί συγγραφείς και εικονογράφοι και μάλιστα μια μέρα που μάθαμε πως γιόρταζαν τα βιβλία. Τα βιβλία για παιδιά με μια μεγάλη έκπληξη που μας περίμενε. 

Σήμερα λοιπόν 14 Φεβρουαρίου 2017  είναι μια Παγκόσμια Μέρα Μοιράσματος ή Δοσίματος βιβλίων σε μικρά παιδιά: International Book Giving Day που κανείς δεν την γιορτάζει στη χώρα μας ,αλλά εμείς είπαμε πως μια τέτοια γιορτή που έχει να κάνει με παιδιά και βιβλία πρέπει να ξεκινήσει από κάπου…

Έτσι αφού ψάξαμε πολύ στο διαδίκτυο ανακαλύψαμε τα πάντα …και στρωθήκαμε στη δουλειά.
Σελιδοδείκτες, γράμματα κι ένα σωρό ζωγραφιές και πάλι. Τυπώσαμε , κόψαμε, γράψαμε και το καλύτερο  απ όλα. Το κάθε παιδί πήρε δώρο ένα βιβλίο από την Βιβλιοθήκη του σχολείου και οδηγίες προς τους γονείς για να καταλάβουν κι αυτοί τι ακριβώς γιορτάζουμε …σήμερα!

Εμείς βάλαμε το πρώτο λιθαράκι  σε μια γιορτή που …αγνοείται από πολλούς στην Ελλάδα

Ποιός ξέρει ίσαμε την επόμενη χρόνια να΄ναι κι άλλα παιδιά χαρούμενα όσο εμείς και να ανταλλάξουμε βιβλία, να μοιραστούν πολλά πολλά σε όλα τα μικρά παιδιά που τόσο πολύ αγαπούν τις ιστορίες, τα παραμύθια και φυσικά τα βιβλία !

Περισσότερες πληροφορίες για την ημέρα  : http://zhtunteanagnostes.blogspot.gr/2017/02/14.html











 

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

«Ζωγραφηγήσεις με την Λήδα» στο 10ο Νηπιαγωγείο Ηράκλειου, ένα χειμωνιάτικο πρωινό!

Mια πολυαγαπημένη  συγγραφέας, μια εικονογράφος που θαυμάζουμε πολύ, μια γυναίκα που ξέρουμε όλα της τα βιβλία, η  Λήδα Βαρβαρούση ήρθε εκείνο το πρωινό του Γενάρη στο σχολείο μας. Και το σχολείο γέμισε χρώμα, ιδέες, παιχνίδι και πολύ γέλιο.

« Ζωγραφηγήσεις με τη Λήδα» λεγόταν το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε και πραγματικά μαγευτήκαμε. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο μια υπέροχη ιστορία ζωντάνεψε πάνω σε λευκό χαρτί. Μαγεμένοι όλοι συμμετείχαμε, συμπληρώναμε, αφουγκραζόμαστε τις λέξεις και βλέπαμε εκεί μπροστά στα μάτια μας  να  ζωντανεύει  ένας ολόκληρος βυθός. Μια ιστορία για τη μουσική, τη θάλασσα, τους φίλους…

Κι ήταν η αγάπη οδηγός, κι ήταν η μουσική το μέσο που μας πέρασε στο όνειρο, στη φαντασία σε ένα παραμύθι που μοιραστήκαμε όλοι μας.

Κι ύστερα ήρθε και η δική μας  σειρά. Χωρισμένοι σε ομάδες φτιάξαμε την δική μας ιστορία όπως την νοιώσαμε κι όπως την θέλαμε.

Λίγο πριν  φύγει η Λήδα από το σχολείο μας  ξεφυλλίσαμε όλα τα βιβλία και θυμηθήκαμε πως είναι ένα γουρούνι με ταλέντο, μια αράχνη που έμεινε μόνη, ένας πολύ γλυκός λύκος, ένα καλόκαρδος καρχαρίας , ένας ποντικός λίγο βιαστικός και μια αγελάδα με ταλέντο ήταν δικά της δημιουργήματα.


Όμως σαν μάθαμε πως ο πολυαγαπημένος επίσης Τριγωνοψαρούλης είχε φτιαχτεί από την δική μας τη Λήδα μείναμε όλοι με το στόμα ανοιχτό από θαυμασμό και έκπληξη που είχαμε βρεθεί με τη δημιουργό των πιο σπουδαίων χάρτινων  ηρώων των βιβλίων της βιβλιοθήκης μας .

Και η Λήδα Βαρβαρούση υποσχέθηκε πως θα ξανάρθει κι εμείς δεν το ξεχνάμε ποτέ αυτό, γιατί είμαστε παιδιά που όταν δώσουμε το λόγο μας πάντα τον κρατάμε !









Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Τικ-Τακ του Αντώνη Παπαθεοδούλου ...Ο χρόνος που περνά!



Νοέμβρης μήνας ήτανε και μας απασχόλησε πολύ ο χρόνος. Αυτό το καθημερινό τικ τακ του ρολογιού που μοιάζει να μην σταματά ποτέ. 

-Αν τελειώσουν οι μπαταρίες, σταματά ο χρόνος κυρία;

Αφοπλιστική ερώτηση, άκρως πεζή και κοινή η απάντηση…

Ωστόσο ήταν μια ευκαιρία να ασχοληθούμε λίγο παραπάνω με τα …ρολόγια. Είχε μόλις κυκλοφορήσει το βιβλίο :Τικ-Τακ του Αντώνη  Παπαθεοδούλου με καταπληκτικές εικόνες από την  Μυρτώ Δεληβοριά κι έτσι  βρεθήκαμε στην βιβλιοθήκη μας και οι ώρες, τα λεπτά …πήραν φωτιά!
Τι βιβλίο λέει περίπου τα παρακάτω :

«…Έχει δίκιο ο Αντώνης Παπαθεοδούλου, δεν είναι εύκολη δουλειά να μεγαλώνεις ρολόγια; Ρολόγια που πηγαίνουν σχολείο και αναλαμβάνουν να τα « μορφώσουν» οι ρολογοπαιδαγωγοί. Κι εδώ αρχίζουν οι περιπέτειες γιατί ο χρόνος είναι από τις πιο δύσκολες έννοιες σαν είσαι μικρός. Ένα σκέτο μπέρδεμα είναι η ώρα κι έχει κι ένα σωρό αριθμούς και τέταρτα και μισά και παρά… Τα μικρά ρολόγια ξέρουν μόνο από ξάπλες, και από τις ώρες για παιχνίδι, φαί και διάλλειμα. Και μην νομίζετε  πως δεν είναι σκανταλιάρικα; Συνέχεια κάνουν επικίνδυνα πράγματα και παιχνίδια κι αλλάζουν τους δείκτες  τους για να μπερδεύουν τους δασκάλους τους. Τα καλύτερα μαθήματα  στο σχολείο των ρολογιών είναι η Γεωγραφία κι η Ιστορία. Όσο για το συμβαίνει κάθε φορά που γυρίζουν από μια εκδρομή…δεν θα σας πω γιατί  θα το ανακαλύψετε μόνοι σας στις σελίδες αυτού του τόσο πανέξυπνου και πρωτότυπου βιβλίου!

Μια ιδέα τόσο ιδιαίτερη και τόσο καταπληκτική που δεν χορταίνεις να διαβάζεις ξανά και ξανά. Κι είναι ευφυές το δημιούργημα και τούτου του βιβλίου από τον Αντώνη Παπαθεοδούλου. Κι είναι γεμάτο σκανταλιές και απορίες και φράσεις και λόγια ρολογιών – παιδιών. Κι είναι η φαντασία του συγγραφέα  πραγματικά αστείρευτη που γεννά πάντα εκπλήξεις για τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες του. Η ώρα είναι πράγματι ότι πιο δύσκολο μπορεί να  κατανοήσει ένα μικρό παιδί και στο βιβλίο που ζωντανεύει  με τον πιο χαρισματικό τρόπο δίδεται όλη η διάσταση του « προβλήματος» - θέματος.
Ένα βιβλίο γεμάτο αλήθειες από εκείνες που είναι  κρυμμένες μέσα σε άψυχους ήρωες της σ ζωής που ζωντανεύουν  μόνο μέσα στα παραμύθια. Ένα χρονοβιβλίο που κατανοεί και …τους δασκάλους. Μια ιστορία χωρίς ώρα για το πότε να τη διαβάσεις. Είναι για όλες τις ώρες της ημέρας. Να την αφηγηθείς, να παίξεις χίλια δυο λογοπαίγνια με τις λέξεις και να σκαρφιστείς ωρα -σκανταλιές που λατρεύουν όλα τα παιδιά.

Και φυσικά αν τα ρωτήσετε όπως κι εμείς στο σχολείο μας,  πια είναι η καλύτερη ώρα της μέρας ή και της νύχτας θα σας πουν όποιον αριθμό τους βολεύει αλλά δεν θα ξεχάσουν να προσθέσουν πως είναι η ώρα για το ποδόσφαιρο, η ώρα ποδηλάτου, η ώρα μπαλέτου, η ώρα του φαγητού, η ώρα των φίλων, η ώρα του παιγνιδιού και η ώρα για ύπνο.

Η εικονογράφηση του Τικ Τακ,  όπως του πρέπει. Μυρτώ Δεληβοριά, αγαπημένη και προσιτή στην παιδική ψυχή καλύτερα από τον καθένα. Με τις εικόνες που τα παιδιά (και οι μεγάλοι ) λατρεύουν ζωντανεύει τους μικρούς νέους ήρωες μιλώντας κατευθείαν στις παιδικές ψυχές που μοιάζει να κατοικεί δίπλα τους!... http://www.cretalive.gr/culture/ta-paramythia-toy-sabbatoy-30 )

Κι εμείς απολαύσαμε την κάθε του σελίδα.

Ντυθήκαμε ρολόγια , γίναμε δείκτες τους και με το σώμα μας στο πάτωμα φτιάχναμε τις ώρες. Τι ώρες που θέλαμε , μαθαίνοντας λίγο βιωματικά τους αριθμούς και ξεκινώντας να καταλαβαίνουμε την ημέρα και τη νύχτα. Ζωγραφίσαμε πράγματα που κάνουμε την ημέρα, πράγματα που κάνουμε τη νύχτα. Ξεκίνησαν  άλλες ιστορίες για το φεγγάρι, τα αστέρια και τον ήλιο. Και μπήκαμε στα πιο δύσκολα των μαθηματικών, τα μισά, τα τέταρτα, τα ολόκληρα. Την αριθμοσειρά μας μέχρι το 12…γράψαμε .

Διασκεδάσαμε πολύ όταν ορίσαμε ώρες και στο δικό μας το πρόγραμμα. Ώρα για ζωγραφική, για κουκλοθέατρο, για διάβασμα, για ….διάλλειμα.

Και φυσικά είναι δύσκολο να τα αποτυπώσουμε όλα στο χαρτί και αν καταλάβετε πόσο καλά περάσαμε! Αλλά αν το διαβάσετε κι εσείς θα μας καταλάβετε…






















Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Η Βιβλιοθήκη του 10ου Νηπιαγωγείου Ηρακλείου!



Ένα χρόνο πριν περίπου σε μια από τις δυο αίθουσες του σχολείου μας, στο ένα από τα σιδερένια μας κουτιά, είπαμε να φτιάξουμε ένα χώρο πολύχρωμο γεμάτο βιβλία, χαρά , γνώση, παιχνίδι και …ιδέες. Έτσι δημιουργήσαμε μια βιβλιοθήκη αρκετά μεγάλη για νηπιαγωγείο με προσφορές από σας και που πραγματικά ξεπέρασαν κάθε προσδοκία μας. 





Ένα χρόνο λοιπόν μετά και ύστερα από μια σιωπή που μας αναδιοργάνωσε όλους, είπαμε να σας παρουσιάζουμε ξανά τι συμβαίνει μέσα σε αυτόν τον μαγικό χώρο τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα.

Πρωτ΄από όλα να συστηθούμε. Στην Βιβλιοθήκη μας υπάρχουν 2 πολύ σπουδαίοι βοηθοί.
Ο Αλέξιος ο βιβλιοθηκονόμος, ένας ποντικός πολύ σπουδαίος που «γεννήθηκε» στο τείχος το βενετσιάνικο που πάνω του στηρίζεται το σχολείο μας και αποφάσισε να μείνει μαζί μας γιατί με τα παιδιά και τα βιβλία η ζωή έχει άλλο νόημα!





Η γάτα μας η κυρία Φιλαναγνωσία που έχει γίνει πολύ φίλη του Αλέξιου και μαζί φροντίζουν όλα τα βιβλία να είναι  στη θέση τους και η δανειστική μας βιβλιοθήκη να είναι πάντα …γεμάτη!
Φυσικά υπάρχουν και τα παιδιά βοηθοί που κάθε μέρα είναι υπεύθυνα για όλα μέσα στη βιβλιοθήκη. Και… αφήσαμε για το τέλος το Νοσοκομείο των Βιβλίων που εκεί υπάρχουν όλα όσα …τσαλακώνονται, σκίζονται, μουτζουρώνονται, κτυπούν …από άλλους , όχι από μας.

Εμείς έχουμε ένα σωρό κανόνες που τους τηρούμε ευλαβικά κι έτσι η βιβλιοθήκη μας είναι η πιο καλή …του κόσμου όλου!

Κάθε Παρασκευή είναι σαν γιορτή. Είναι η Μέρα που δανειζόμαστε το βιβλίο της εβδομάδας και το επιστρέφουμε έχοντας ζωγραφίσει ότι μας άρεσε πιο πολύ. Γράφουμε, διαβάζουμε και μετράμε στη βιβλιοθήκη μας και φυσικά με τα βιβλία κάνουμε διάφορα. Παίζουμε θέατρο, κουκλοθέατρο, δημιουργούμε, ζωγραφίζουμε και ένα σωρό άλλες δραστηριότητες που θα τις δούμε μαζί σιγά σιγά!




Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Ο Αργυρής ένα φύλλο… φυλλοβόλο!


Ήρθε το φθινόπωρο και γέμισε η αυλή φύλλα και χρώματα και μυρωδιές.

Βγήκαμε κι εμείς έξω να ακούσουμε τους ήχους αυτής της εποχής, να ακουμπήσουμε τα δέντρα, να νοιώσουμε την ψυχή τους, να μας πουν τις ιστορίες τους. Να σκαρφαλώσουμε στα κλαδιά και να μαζέψουμε όσα πιο πολλά φύλλα μπορούμε. Και πάνω που σκεφτόμασταν όλα τούτα μια μικρή φωνούλα κάτω από τη γη  μας έκανε όλους να …ανατριχιάσουμε!
-Εδώ, εδώ …προσεκτικά μην πατήσετε…
Όλοι σαστίσαμε , ψάχναμε να δούμε από πού βγήκε τούτη η τσιριχτή φωνή και τότε ξαφνικά με ένα φύσημα του αέρα ένα φύλλο παράξενο, που δεν ταίριαζε με εκείνα της αυλής, διαφορετικό,  με καπέλο και μάτια και στόμα και …φωνή, άρχισε να μιλάει χωρίς σταματημό!

Ένα νήπιο είχε την ιδέα να το πάρουμε μαζί μας στην παρεούλα…
-Θα΄χει αυτός να μας πει , όσα δεν μας είπαν όλα τα δέντρα μαζί, είπε η Μαρία και τρέξαμε όλοι μαζι την τάξη μας.
- Ουφ… αναστέναξε με ανακούφιση ο Αργύρης. Ακριβώς, αυτό ήταν το όνομα του κι είχε για μπαμπά του τον κυρ Πλάτανο, μάνα του την κυρά Φιλία και το πώς βρέθηκε στην αυλή μας ήταν μια μεγάλη ιστορία.



Κι έτσι ξεκίνησαν οι ερωτήσεις ;

-        
  Είσαι φύλλο; Ρώτησε ο Λεωνίδας
-          Είμαι φύλλο, απάντησε ο Αργύρης, που θέλω να σε έχω φίλο.
-          Και που είναι στο σπίτι σου; Είπε η Βαγγελιώ
-          Κάτω στο ρέμα στο μεγάλο ποτάμι …είπε ο Αργύρης
-          Και που είναι το ποτάμι;
-          Μακριά πολύ από εδώ… Είμαι φύλλο φυλλοβόλο και ήταν ή ώρα μου να φύγω πια από το σπίτι μου. Έτσι ο μπαμπάς μήνυσε στον Αέρα, τον φίλο του να με βοηθήσει στο ταξίδι αυτό της ζωής μου κι εκείνος άρχισε ένα πρωινό να φυσάει τοοοοοοοσο δυνατά που δεν άντεξα. Ούτε να χαιρετήσω καλά καλά τους δικούς μου δεν πρόλαβα. Έφυγα σαν σίφουνας. Και που δεν με πήγε, σε χίλια δυο άγνωστα μέρη. Κόντεψα δυο φορές να πνιγώ σε ένα ρυάκι και στην άκρη του δρόμου κοντά σε μια φραγμένη αποχέτευση. Ευτυχώς χθες βράδυ  που φύσηξε λίγο πιο απαλά ο αέρας βρέθηκα στη γειτονιά σας και είδα την πόρτα της αυλής ανοιχτή. Ίσα ίσα που πρόλαβα πριν την κλειδώσει η κυρά Βαγγελιώ και πέρασα τη νύχτα μου εδώ, κάτω από το μεγάλο σας πεύκο.

Το παραμύθι του Αργύρη είναι πέρα για πέρα …αληθινό κι είχε μια απίστευτη εξέλιξη αφού μας έμαθε τα πάντα για τα φύλλα.


Μιλήσαμε για μεγέθη: μικρά – μεγάλα, μακριά – κοντά, λεπτά – φαρδιά .
Μιλήσαμε για τα χρώματα των φύλλων και του φθινοπώρου (πορτοκαλί, κίτρινο, καφέ, πράσινο, κόκκινο)
Συγκρίναμε μεγέθη και προσπαθήσαμε να φτιάξουμε μόνοι μας τα χρώματα που είχαν τα αληθινά φύλλα.
Κι ύστερα μαζευτήκαμε στη βιβλιοθήκης μας και διαβάσαμε ένα σωρό βιβλία:
Τα παιδιά του φθινοπώρου της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου (Ο Σεπτέμβρης στο σχολείο, Η φαντασία του Οκτώβρη).
Φτιάξαμε ένα σωρό κολάζ ομαδικά με τα φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή και που είχαμε στη Φυσική μας γωνία.

Και ζωντανέψαμε κι εμείς τα δικά μας φύλλα φτιάχνοντας καράβια, νυχτερίδες, ανθρώπους, χταπόδια, λουλούδια κ.α,







Είπαμε όλοι τις ιστορίες που μας διηγήθηκαν τα δέντρα της αυλής:

Σε κάποιους είπαν πως :
-          Δεν είχα μαμά και τροφή
-          Πως είχε για φίλο ένα δεινόσαυρο που μαζί κατέβαιναν βόλτα στη θάλασσα
-          Πως ένα βράδυ μου έπιασε το χέρι και μαζί φτάσαμε μια βόλτα στο φεγγάρι
-          Πως ένοιωθε μοναξιά το φθινόπωρο που του έφευγαν τα φύλλα του
-          Πως ήθελε να πάει ένα ταξίδι στο διάστημα
-          Πως ήθελε να πάει ίσαμε την αγορά να δει πως είναι…
-          Πως μια μέρα ανέβηκε σε ένα τρακτέρ και οι κότες το κορόιδευαν
-          Πως αγαπούμε πολύ τις ηλιαχτίδες…









Και βρήκαμε  κι άλλα φύλλα φυλλοβόλα στην αυλή και τα  κάναμε μάσκες και γίναμε κάποιοι άλλοι παρουσιάζοντας τον καινούργιο μας εαυτό που έγινε: 

ü  Σερ Ιππότης που κρατούσε ένα ξίφος για τους κακούς και πρόσεχε τις γυναίκες του κάστρου του
ü  Βασιλιάς σε ένα κάστρο που καβαλούσε άλογο και σκότωνε δράκους
ü  Σκύλος που φόβιζε τις γάτες και κρύβονταν
ü  Spiderman  που είχε ιστό, έτρεχε πολύ και σκαρφάλωνε στα δέντρα
   Πρίγκιπας που έμπαινε συνέχεια σε περιπέτειες
       Μύγα που πετούσε παντού 
   Μάγος που γέμιζε τον τόπο ζαχαρωτά
    Δόνα Τερηδόνα που μαύριζε τα δόντια
    Πουλί με φτερά για να πετάει ψηλά
    Αστέρι κατακίτρινο ψηλά στον ουρανό
    Ιέρεια Λουλουδιών , που ακουμπά τα λαμπερά άνθη και πετούσε στα αστέρια
    Πριγκίπισσα με φορέματα μακριά, στέμμα κι ένα μονόκερο
    Βασίλισσα  με ένα μεγάλο θρόνο
    Γάτα που σκαρφάλωνε στα δέντρα
    Διάστημα… για να είναι στον ουρανό.

Κι ύστερα φτιάξαμε αριθμοφυλλοσειρές  και μετρούσαμε τα φύλλα μας και ότι περίσσεψε με εφημερίδες, κόλλες και διάθεση πολύ φτιάξαμε ένα τεράστιο δέντρο για τη βιβλιοθήκη της τάξης μας, το δικό μας Δεντροβιβλίο που αντί για φύλλα θα έχει εικόνες από τα βιβλία που διαβάζουμε!
Ο Αργύρης πέρασε τόσο καλά στην τάξη μας όλες αυτές τις μέρες που αποφάσισε για φέτος το ταξίδι του να σταματήσει εδώ. Άλλωστε θα έρθει σε λίγο ο χειμώνας και δεν είχε που να μείνει…


Άσε που θέλει να μάθει τα πάντα για το ανθρώπινο σώμα και τη σωστή Διατροφή….